Vorige week woensdag vond de boekpresentatie plaats van het boek “mehman” wat gast betekent in Farsi. Het boek is in een beperkte oplage (65 exemplaren) verschenen en gemaakt door eerstejaars studenten van de HKU. Wij ontvingen een uitnodiging van Albert Hennipman van de Ruimte ontwerpers om een bijdrage te leveren aan het project dat als overkoepelend thema reizen had. Uiteindelijk was de verschijningsvorm een in vilt opgerold boek, samengebonden in verzaagde delen van de houtsnedes die werden gebruikt voor het binnenwerk van het boek. Tjokvol prachtige letterbeelden. Joppe van Dijk, één van de studenten maakte deze video welke een sfeerbeeld schetst van de totstandkoming van het boek. Fotografie door de Ruimte ontwerpers.

Een ‘parlement’ van 100 schoonmakers stelde afgelopen zaterdagmiddag de praktijken in de sector aan de kaak. Ze presenteerden in de raadzaal van het stadhuis in Amsterdam een witboek. Met daarin verhalen van schoonmakers en de praktijken van schoonmaakbedrijven en hun opdrachtgevers. Detour deed het grafisch ontwerp van zowel het witboek als de komende campagne. (fotografie door Rob Nelisse)

Aanleiding is het vastgelopen cao-overleg in de schoonmaak. Na vijf onderhandelingsronden zijn vakbonden en schoonmaakbedrijven elkaar niet genaderd. Werkgevers willen een nullijn voor de lonen in een sector, die toch al bekend staat om de slechte betaling. Schoonmaker Judy Lock: “Wij vragen niet veel van de bedrijven en de opdrachtgevers. Gewoon, dat we ons werk goed kunnen doen en onze gezinnen kunnen onderhouden.”

In de inleiding van het witboek is te lezen: ‘En dáárover gaat dit witboek. Schoonmakers die de sector aan de hand nemen, met de neus op de feiten drukken en alternatieven bieden. Van lose-lose naar win-win. Op naar een betere toekomst!’

We kenden onze rechten niet.
In het boek komen schoonmakers aan het woord, zoals Theresse Baros (deze vurige Braziliaanse is tevens het model afgebeeld op de cover van het witboek): ‘Schoonmakers worden soms bijna gezien als slaven, maar dat zijn we niet. Wij hebben onze slechte positie altijd allemaal geaccepteerd. Omdat de meesten van ons slecht Nederlands spreken. We wisten niet wat onze rechten waren. En daar maken de bazen misbruik van. We moeten samenwerken.’

Hoe gaan bedrijven om met hun schoonmakers?
Ook is er aandacht voor grote bedrijven. Hoe gaan zij om met hun schoonmakers? Zoals de Vrije Universiteit, die wil gaan voor duurzame en maatschappelijk verantwoorde inkoop. Hoe pakt dit goede voornemen uit voor de schoonmakers? Of de schoonmakers ook iets gaan merken van deze duurzame inkoop, is afwachten. Vooralsnog lijken ze niet echt in beeld te zijn – letterlijk. Writer in residence Christine Otten schreef onlangs een artikel over de schoonmakers die ze sprak op de Vrije Universiteit. ‘Mensen merken ons pas op als er niet wordt schoongemaakt’, vertelde Brian (34). ‘Ze nemen ons voor lief. Soms is het net alsof ze ons echt niet zien.’ To be continued…

www.wijhebbenerschoongenoegvan.nl

Het Dholhuis - Mithu & Goonga Sain - Trumpet by “Jana” Ramzan. Linocut & screenprinted. For availability: info(at)takeadetour.eu

is onze ode aan de Soefi-drummer (dholia) Goonga Sain uit het Pakistaanse Lahore. Goonga Sain, doof geboren, leerde als kind complexe ritmes doordat zijn vader op zijn rug trommelde.

Op woensdag 1 juli 2009 om half vijf presenteren wij in het stadhuis van Utrecht onze uitgave uitgevoerd in lino & zeefdruk aan het publiek, in gelimiteerde en genummerde oplage getititeld: ‘het Dholhuis’ {ISBN 978-94-90296-01-8} Het beeld, een poëtische vertaling van de donderdagnachten waar Goonga Sain samen met zijn broer Mithu Sain een spectaculaire percussie sessie verzorgt bij het graf van de heilige Baba Shah Jamal. Het publiek, uitzinnig van vreugde, danst, wervelt terwijl het ritme van de drum de nacht naar een hoogtepunt leidt. De cd, die de uitgave vergezelt, bevat een live opname van de jumeraat, de donderdag nacht.

Daarnaast opent de fotoexpositie: “Van Bangladesh naar Bosnië”, de islamitische wereld gezien door de ogen van twee jonge ontwerpers, en exposeren we grafisch & illustratief werk gemaakt tijdens onze twee-jarige reis door de islamitische wereld.

Te zien in het stadhuis van Utrecht van 1 juli t/m 27 augustus 2009.

‘Het Neo-Zielistisch Weeshuis’ would translate roughly as something like ‘Neo-Soulistic Orphanage’, and is a place for lost and found, and at first sight, idle objects. Here the valueless is cherished, and the forlorn is given a destiny. Graduation Project at the Utrecht school of the Arts.

Graduation Thesis; in search for normality.

Campagn & Magazine in favor of the mailbox. Graduation Project at HKU.

Alternative Calendar of 560 days, based on the moon. 700 pages, Stencil-printed.

Inlay of the ‘Tijd van de Dochter’ - book