de tijd van de dochter

April 3rd, 2009 § 2 comments

de-tijd-van-de-dochter1Alternative Calendar of 560 days, based on the moon. 700 pages, Stencil-printed.

Tagged , , , ,

§ 2 Responses to de tijd van de dochter"

  • Uit: Het grafisch weekblad. 1e Prijs kalenderwedstrijd 2007.
    “Het intrigerende boek met een bijzonder, kleurrijk en informatief binnenwerk is niet gedrukt. Ook niet digitaal geprint, maar in meerkleuren én aflopend gestencild. Een bijzondere winnaar met een extra dimensie. De eerste inzending voor de Kalenderwedstrijd 2007 heeft elf maanden moeten wachten tot de jury haar waardering erover mocht uitspreken. ‘ 560+1 dag waarachtige aanwezigheid in liefde’ is de ondertitel van de uitgave. Waarmee ook de opvallende looptijd van de agenda wordt aangegeven. Die heeft namelijk niets te maken met onze gregoriaanse kalender, maar is onder andere gebaseerd op de beweging van de maan.

    ‘Voor de inzending van 2006 te laat, omdat het productieproces begin februari plaatsvond. Die nam een maand in beslag, zodat kort na de prijsuitreiking van de Kalenderwedstrijd 2006 maar vlak voor de ingangsdatum 27 februari de relaties van Stichting Woptura en het bedrijf Oyate de agenda precies op tijd hebben ontvangen. Woptura en Oyate zijn gericht op het begeleiden van persoonlijke en spirituele groeiprocessen. Dit door middel van de Inipi, de zweethut ceremonie, en het uitdragen van een grotere waarheid vanuit de Lakota-traditie. De Lakota, een volk uit Noord-Amerika. Indianen.’ Marnix de Klerk (25) van Studio Detour in Utrecht is de vormgever, stenceldrukker en afwerker van de dubbeldikke agenda ‘De Tijd van de Dochter’ in één persoon. Hij nam de volledige productie van de zestig 700 pagina’s tellende agenda’s geheel voor zijn rekening. Marnix was er bijna een maand mee bezig. De Klerk schrijft in een begeleidende brief dat het niet alleen om een agenda gaat maar ook om een compleet werkboek. ‘En ondanks dat de agenda op meer manieren afwijkt van de gebruikelijke uitgaven door bijvoorbeeld de druktechniek, de onorthodoxe wijze en benadering van het begrip tijd, de oplage en niet te vergeten de looptijd is er volgens mij toch sprake van een volwaardige inzending voor de wedstrijd van 2007.’ Een terechte constatering van Marnix de Klerk. Op 5 mei vorig jaar vertrok hij samen met zijn partner Nina Mathijsen, die de illustraties voor de agenda maakte, voor een fietstocht naar India. Blij met de waardering voor zijn werk laat Marnix weten dat de kleurtoepassingen in de agenda een extra betekenis hebben. ‘De overkoepelende cyclus van 560 dagen bestaat uit vier kleinere cycli van elk 140 dagen. Vandaar de vier kleuren. De lintjes in dezelfde kleuren zijn bedoeld als bladwijzers.’
    De keuze voor stencildruk had diverse redenen. Marnix de Klerk: ‘Ik was via een bevriend kunstenaar bekend met deze techniek. Vanwege de omvang van de agenda en de kleine oplage leek het me de meest geschikte techniek. Tijdens mijn studie grafisch ontwerpen aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht vond ik het al boeiend om met grafische technieken te kunnen werken. Dat kon in Nijmegen.’ Joyce Guley van het kunstenaarscollecstief Extrapool uit Nijmegen legt uit dat het bij Knust inderdaad de bedoeling is dat de kunstenaar alles zelf doet. Guley legt uit dat de agenda is gemaakt op een digitale computergestuurde stencilmachine waarmee twee kleuren tegelijk gedrukt kunnen worden. Guley: ‘De vormvoorbereiding gebeurt op een pc of op de glasplaat van een soort kopieermachine. De tekst en het beeld worden met behulp van licht op het stencilvel aangebracht waarna dit vel op een externe trommel wordt gespannen. In die trommel bevindt zich ook de kleur die wordt verlangd. Je kiest de kleuren dus van te voren.’ Na het stencilen op 90 grams Lidris papier van Proost en Brandt heeft Marnix de Klerk de zestig exemplaren genaaid gebrocheerd en verder afgewerkt. Het produceren is Marnix naar eigen zeggen meegevallen. ‘Ik heb twee weken lang elke dag gestencild van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. Daarna volgde het handmatig afwerken. Daar kon inderdaad veel bij misgaan. Dat is gelukkig niet gebeurd.’
    Na een uitgebreide toelichting over de achtergronden van Woptura, Oyate, de cyclische tijd en het leven van de Noord-Amerikaanse Lakota indianen begint de agenda met het oranje gekleurde deel ‘Het Licht van Inyan’ dat loopt tot 16 juli 2006. Daarna volgt in het groen ‘Het Licht van Maka’ tot 3 december 2006 gevolgd door ‘Het Licht van Skan’ tot 22 april 2007 in blauw, om te eindigen met ‘Het Licht van Wi’ dat in het rood stopt op 9 september. Precies 560+1 dagen. De bijna honderd inleidende (witte) pagina’s geven onder andere uitgebreid tekst en uitleg over de zichtbare niet-zon, scheppende & vormgevende krachten, de maankrachten met hun klanken en een uitleg hoe de agende te gebruiken. Een niet onbelangrijk hoofdstuk, vindt ook de schrijver en samensteller van de agenda Willem Wout de Klerk. De vader van ontwerper Marnix is ook de geestelijke vader van de agenda, voorzitter van de stichting Woptura en directeur van Oyate. De Klerk: ‘Dat laatste is een bedrijfsvorm waar de belastingdienst om heeft gevraagd. Anders had ik er een religieuze sekte van moeten maken en dat was niet juist geweest.’ Willem Wout de Klerk begrijpt dat de inhoud van het boek en de toepassing van de agenda geen eenvoudige materie is voor buitenstaanders. De Klerk: ‘Daarom vind ik het extra leuk dat de jury er toch een prijs aan geeft vanwege de uitvoering en de opvallende verschijning. Want dat is een prestatie op zich. Het boek is informatief, maar laat zich niet eenvoudig in één keer lezen. De gebruiker wordt geruime tijd (561 dagen) letterlijk aan het werk gezet.’ Zover hoefde de kalenderjury 2007 niet te gaan. Die gaf ‘De Tijd van de Dochter’ op basis van de unieke verschijningsvorm, bijzondere productietechnieken en het hoge creatieve gehalte unaniem de eerste prijs in de categorie bureau-agenda’s. En er komt een vervolg. Dat weet Marnix de Klerk zeker. ‘In een nieuwe vorm en in een nieuwe techniek. De uitgave zal door mij en Nina hier in India worden ontworpen en waarschijnlijk ook geproduceerd.’ Dat belooft dus nog wat.” Rien Berends

  • Mooi Marginaal 2006-2007
    De jury was unaniem in haar oordeel over deze uitgave. Het boek doet denken aan de SHV uitgaven van Irma Boom, al heeft het een veel minder pretentieuze uitstraling. Op het 120 grams blauwwitstencilpapier komen de aflopende kleuren oranje, groen, blauw en rood goed tot hun recht. Zo ook de vijf leeslinten in de corresponderende kleuren. De uitgave is heel goed ingenaaid en valt ondanks de 688 pagina’s heel mooi open. Ook de in 450 grams grijsbord uitgevoerde band is goed. De horizontaal op de rug geplaatste tekst is een vondst. Waar het boek inhoudelijk precies over gaat, is de jury een raadsel, maar het plezier van het maken spat van deze uitgave. De jury zit wel nog met de vraag wat digitale stencildruk behelst. Studio Detour was te gast bij stencildrukkerij knust en dat blijkt een gelukkige combinatie. Jammer dat er maar 60 exemplaren zijn gedrukt: De uitgave is nu reeds een collector’s item.

What's this?

You are currently reading de tijd van de dochter at takeadetour.

meta